به لذت خواب رفتن از خستگی
خستگی! واژه ای که در این لحظه تنگ تر از تمام روز های گذشته مرا در آغوش گرفته!
پیش از ظهور اولین پرتوهای نور تا به اکنون در تقلا بودم، برای فرار، فراموشی و یک قدم نزدیک شدن به فردایی که شبیه دیروز نباشد.
چشم هایم بی رمق شده اند و امانشان بدهم به پلک بر هم زدنی هفت پادشاه را خواب دیده اند! بار تمام احساسات دیروز و امروز مثل طفلی چموش روی شانه هایم جا خوش کرده و سرم هم دیگر تاب و توان شنیدن هیچ نوایی را ندارد!
اما ادامه میدهم و در تکاپو میمانم چرا که انتخاب کرده ام روزهای شلوغ را بیشتر قدر بدانم و دوست بدارم. آنها مرا میسازند، از ریشه و محکم تر از قبل.
سه شنبه, ۲۸ مرداد ۱۳۹۹، ۰۹:۴۱ ب.ظ
درباره اینجا
اینجا قبلاً به رسم هر شب مینوشتم، حتی اگر کلمات مطابق میل من به نخ کشیده نمیشدند! حالا اما نوشتن نخ باریکی ست که مرا به زندگی متصل میکند.
OMID MD در ۲۸ مرداد ۱۳۹۹
به ماهم سربزنید